Op deze pagina een greep uit ons assortiment. We hebben meer soorten. Zoekt u iets speciaals informeer naar de beschikbaarheid.

Acanthus spinosus (Griekse lelie)
Acanthussen zijn statige, decoratieve vaste planten welke reeds in de Romeinse en Griekse oudheid aangeplant werden. Het blad van de Acanthus heeft model gestaan voor de versieringen van de bekende Griekse steenzuilen. Het kan soms enkele jaren duren voordat ze gaan bloeien, maar die wachttijd is zeker de moeite waard. Acanthus verlangt een goed doorlatende, humeuze grond en de eerste jaren een licht winterdek tot ze zich diep in de grond genesteld hebben. De soort A. spinosus heeft sierlijke, diep ingesneden bladeren en mauve bloemen. De groei- en bloeihoogte is ca. 1 meter. A. spinosus is rijk bloeiend met wat meer stekelige en slankere bloemen. Het blad is groot, glanzend donkergroen, diep ingesneden en wat stekelig. Zeker een van de mooiste soorten voor een standplaats in de volle zon op een schrale bodem.

 

Agapanthus praecox Brabanti Giant – Afrikaanse Lelie
Tijdens opendagen en beurzen in de zomer blijft het oog van veel bezoekers hangen bij de magnifieke bloemen van deze grote Afrikaanse Lelie. Deze breedbladige, groenblijvende Agapanthus is de grootste met helder blauwe bloemen. Tijdens de bloei een lust voor het oog. In de winter een loge in een vorstvrije berging. Buitenteelt is mogelijk mits flink afgedekt wordt. Maar dan nog bestaat de kans de plant te verliezen na een strenge winter. Door systematische verwaarlozing en tijdgebrek komen ze bij ons altijd massaal tot bloei. Een prettige eigenschap! We hebben alleen grote exemplaren in de verkoop.

Agapanthus Midnight Star

Agapanthus Dr Brouwer

Albizia jullibrissin Rosea (Perzische Zijdeboom, Slaapboom)
Dit is de enige winterharde boomsoort met dubbelgeveerde bladeren (een eigenschap welke we kennen van veel (sub)tropische bomen). De grote geveerde acacia-achtige bladeren verschijnen pas laat in het voorjaar. De vorm Rosea is de meest winterharde variëteit van de meest winterharde soort. Het is een snelgroeiende kleine boom welke vaak niet veel groter wordt dan 3 a 4 meter. Door de parasolachtige groeiwijze en de open bladstructuur is het een ideale boom om in kleinere tuinen toe te passen, langs terrassen of in parken. De bloeiwijze is bijzonder fraai; aan het eind van de zomer is een volwassen boom getooid met talloze roze-rode bloeipluimpjes, welke in bijzonder goede zomers gevolgd worden door platte peulen. Enkele andere goede vormen van de Albizia zijn Ombrella of Boubri. Zeer spectaculair is de nog zeldzame roodbladige vorm Summer Chocolate.

 

Camellia

Familie van de theeplant, afkomstig uit China en Japan. Er zijn een beperkt aantal Camellia's geschikt voor ons klimaat, dat wil zeggen dat ze wintergroen zijn en tot bloei komen. Er bestaan najaar- en voorjaarbloeiende soorten. Regelmatig diverse soorten en cultivars

 

Cobralelies – Arisaema
De Cobralelies vormen een klasse apart. Onder de cobralelies vindt men de meest uiteenlopende blad- en bloeivormen. Al zijn ze vooral geschikt voor de gevorderde liefhebber, veel mensen kunnen de schoonheid van de bijzondere bloemen en prachtig gevormde bladeren niet weerstaan. Op de kwekerij zijn elk jaar (meestal bloeiende) planten van een tiental soorten verkrijgbaar. Cobralelies groeien bij voorkeur op een locatie met veel humus, in de halfschaduw en wat meer vocht op een zonnige plek. De aanplantdiepte is 20 tot 30 cm. Op de lange duur vormen zich clusters van waaruit elk jaar steeds meer bloemen en bladeren ontwikkelen. Volwassen clusters Arisaema zijn bijzonder indrukwekkend. Het zijn planten welke rust en tijd nodig hebben om zich goed te ontwikkelen. Een natte plek in de winter wordt sterk afgeraden vanwege de kans op rotting. Het beste plant met een Arisaema op een bedje van grof rivierzand, zodat de directe omgeving van de knol goed afwatert. Er staan er nog enkele tientallen op de proeftuinlijst, zodat het aanbod nog zal groeien de komende tijd. De planten kweken wij op in grote potten zodat de knol zich optimaal kan ontwikkelen. Ter versterking van het ‘skelet’van de bol wordt in het voorjaar een kalkpreparaat toegevoegd. We planten ze uit in grote ingegraven cementkuipen tussen volwassen bamboebossages om ingroei van bamboewortels te voorkomen.

A. concinnum

 

A. galeatum

 

A. nepenthoides

 

Arisaema ciliatum (Chinese cobralelie)
Deze soort vermeerderd zich door korte uitlopertjes. Het 50 -90 cm hoge blad is elegant parapluvormig. De bloeiwijze staat hoog op de stengel en is paars van kleur. Door de groeihoogte, bladvorm en bloeikleur een opvallende verschijning in de tuin. Groeit het beste in de halfschaduw. Oorsprongsgebied ligt in West China in loofbossen op een hoogte van 2500 tot 3300 m.

 

Arisaema costatum (Tibetaanse cobralelie)
Onder de Arisaema’s is dit een unieke soort vanwege de duidelijk zichtbare transversaal lopende bladnerven aan de onderzijde van het blad. Deze ‘whiplash’arisaema bereikt een hoogte tot 60 cm en heeft drieledige bladeren met rode middennerven. Zeer fraai is ook de bladsteel welke vaak paarsrood getint is. De bloeiwijze bevindt zich onder het blad en is 15 tot 30 cm lang, groen tot paars van kleur met witte of creme lengtestrepen over de ‘hoed’. De spadix heeft een zeer lange (tot 50 cm) kronkelend draadachtige uitloop met een opvallende paarsrode kleur. De vrucht is ca 10 cm lang en 5 cm in doorsnede en bezet met talloze naar roodverkleurende vruchten)

 

Arisaema ringens (Japanse cobralelie)
Een sterke soort met drieledige bladeren, ofschoon afkomstig uit de kustgebieden van Zuid Japan. Een prachtige bloeiwijze onder het blad. Komt verder voor in oost China en Zuid Korea. De volwassen plant groeit op tot meer dan 1 meter met daaronder de sterk gebogen bloeiwijze, paars-groen met witte strepen of stippels. Prima plant voor een plek in de zon of halfschaduw waar zij lang met rust gelaten wordt om deze forse afmetingen te krijgen. Elke goed gedraineerde tuingrond is bruikbaar.

 

Arisaema speciosum (Cobralelie)

Deze cobralelie wordt al snel vrij fors. Opvallend is de rode rand lang het grote blad.

 

Arisaema tortuosum (Cobralelie)
Een Arisamena uit de Himalaya. Dit is de grootste van allemaal. Onder optimale omstandigheden wordt deze plant 150 - 200 cm hoog! Arisaema tortuosum heeft een groen schutblad met een paarse spadix. Het is aan te bevelen de knollen van deze plant diep aan te planten, vanwege de stevigheid van de scheuten (bij harde wind) en als vorstbescherming. Het spreekt voor zich dat de bodem goed afwatert. Het is een typische bosplant en hij prefereert daarom ook een beschutte groeiplaats in de halfschaduw, bijvoorbeeld in de nabijheid van groenblijvende heesters. De bloeiperiode valt van april tot juli en de zaadkolf is in september uitgerijpt. Onze planten zijn op een hoogte tussen 2000 en 3500 meter verzameld waardoor de winterhardheid beter is dan exemplaren van lager gelegen leefgebieden.

 

Arisaema urashima (A. thunbergii f. urashima) (Japanse Cobralelie)
Nog een sterke, prachtige Arisaema uit Japan (Hokkaido, Honshu, Shikoku). Deze soort groeit tot 60 cm op en vormt langzaam een cluster. Op een gunstige locatie zijn ook vaak zaailingen in de buurt te vinden. Een soort met prachtige ingesneden bladeren (11 – 15 bladleden). De bloeiwijze onderscheidt zich van andere soorten door de kleur, vorm en lange duur van de bloei. De bloeischede is voorzien van een prachtige streeptekening op een donkerpaarse tot fluweelzwarte ondergrond. Uit de ‘bek’ hangt een lange ‘staart’: de spadix. Een betrouwbare soort welke zich al in april laat zien en een maandje later in bloei gaat.

 

Arisarum proboscideum (muizenstaartje)

Het uiteinde van de bloem van Arisarum proboscideum lijkt net de staart van een muis die zich tussen het groen probeert te verschuilen! De bloem zelf heeft een kastanjebruine kleur en is aan de basis meestal wit. Arisarum proboscideum bloeit in de periode april-mei. De hoogte van Arisarum proboscideum bedraagt circa 25-30 cm. Arisarum proboscideum staat graag op een halfbeschaduwde plaats in de border. De plant kan zich langzaam uitbreiden want Arisarum proboscideum heeft een kruipende wortelstok.

 

Asclepias syriacus - Papegaaiplant
Deze Noord Amerikaan uit de zijdebloemfamilie is een prachtige plant in de tuin, mits aangelijnd, dat wil zeggen, ingeperkt met wortelbegrenzerfolie of in een grote cementkuip aangeplant want anders gaat hij aan de wandel (wat ook weer een verrassend effect kan geven op plaatsen waar dat mag). Zowel de groeivorm als de bloem en de vrucht zijn bijzonder. De Papegaaiplant dankt zijn naam aan de vorm van de vrucht; deze doet nog het meest denken aan een papagaai welke op zijn kop met de snavel aan de stengel verbonden is. De vrucht scheurt na rijping open en massa’s pluizen komen tevoorschijn. Zaailingen hebben we overigens nog nooit gevonden. De bloemen groeien in grote trossen en zijn zalm tot roze van kleur.

 

Asclepias purpurea

 

 

Begonia grandis Evansii (subspp. Evansiana)

Deze winterharde Begonia uit China voegt met zijn fraaie blad en opvallende roze-witte bloemtrossen in de nazomer iets feestelijks toe aan de tuin.

 

Cephalaria gigantea
Een van de reuze-vasteplanten welke bruikbare eye-catchers zijn in de tuin zonder al te massief over te komen. Cephalaria is een statige plant met een bloeiwijze welke gelijkenis vertoont met Scabiosa. De soort C. gigantea is stevig, en hoog opgaand (tot meer dan 2 meter), maar transparant. Het geveerde loof wordt ongeveer 60 cm hoog waarboven de stevige vertakte bloemstengels ver uitsteken. Met een beetje wind deinen de bloemen, vaak druk bezocht door vlinders en bijen, vrolijk heen-en-weer. De bloemen zijn zacht cremegeel van kleur.

 

Commelina tuberosa

Het Spinkruid komt uit Zuid Afrika, met glimmend donkergroen blad. Bloeit rijk met hemelsblauwe bloemen op de 40 cm hoge stengels, gedurende een groot deel van de zomer. Opvallend is de bijzondere bloemkleur in combinatie met de felgele meeldraden. Volle zon, maar kan op een beschaduwde plaats. Deze plant is met winterdek winterhard in ons klimaat.

 

Crinum x Powellii (moorei) Album
Deze verwant van het Amaryllis geslacht is een hybride van C. bulbispermum en C. moorei en werd in de 19e eeuw in Engeland gekweekt. De moederplanten van deze hybride zijn uit Zuid Afrika afkomstig. Uit de lange hals groeit riemvormig blad dat in de nazomer en herfst afsterft. In dezelfde tijd zijn de 120 cm lange bloemstelen bekroond met tot 10 cm grote dieproze, geurende bloemen welke qua vorm en grootte gelijk zijn aan die van C. moorei. Soms zijn de bloemen zo zwaar dat de plant een steuntje nodig heeft. Crinum x Powellii is de sterkste soort en heeft met licht winterdek bij ons al vele winters in de volle grond doorstaan. Op de kwekerij hebben we ook een spierwit bloeiend exemplaar staan welke momenteel in vermeerdering is.

Crinum Ellen Bousanquet

 

Crinum x Powelli

Crocosmia x crocosmiiflora Lucifer
Crocosmia is een ten onrechte in de vergetelheid geraakte plant (vroeger vaak aangeboden onder de naam Montbretia). Het strak opgaande zwaardvormige blad zorgt voor een fraai verticaal accent. Lucifer is de sterkste en heeft prachtige, slanke, vuurrode bloemen in een golfbeweging op de bloemsteel. Na de bloei verschijnen fraaie zaaddozen welke tot diep in de winter blijven staan. Deze plant wordt 80 – 100 cm hoog en vormt langzaam een cluster.

 

Crocosmia spp. Iereland

 

Dianella tasmanica
Deze kleinbloemige, Phormium-achtige plant is vernoemd naar Diana, de Romeinse godin van de jacht. Het is een prachtige plant voor een groeiplaats in de zon of halfschaduw. Deze groenblijvende, Tasmaanse plant breidt zich uit met ondergrondse rhizomen en laat gebogen, riemvormige bladeren oprijzen welke 60 cm lang en 2,5 cm breed kunnen worden. In de voorzomer komen de knikkende, stervormige, hardblauwe of paarsblauwe bloemen in vertakte pluimen tot 1 meter hoog tevoorschijn, gevolgd door glimmende, diepblauwe bessen. Een zeer fraaie plant voor een beschutte plek, want strenge vorst verdragen ze slecht. Een goed winterdek kan uitkomst bieden.

 

Dierama pullcherrima
Deze Zuid Afrikaan wordt vaak beschreven als niet winterhard en moeilijk. In de botanische tuin van de Wageningen Universiteit staat als zeker 15 jaar zonder winterdek een groepje van deze soort mooi te zijn. Onze planten zijn afkomstig van het zaad van deze groep. Als we rekening houden met de standplaatseisen (volle zon, doorlatende grond, vooral in de winter, en liefst enige beschutting) dan blijkt het niet zo moeilijk te zijn Dierama tot bloei te krijgen. Want het is vooral de bloei welke doet beseffen hoe mooi sommige planten kunnen zijn. Het lange, blauwgroene loof doet grasachtig aan, maar de bloeiwijze welke zich ‘s zomers hieruit ontwikkeld reikt ruim anderhalve meter boven de plant en bestaat uit een dunne ‘halm’ welke bezet is met prachtige zilverig lilarose klokken welke vrij in de lucht lijken te hangen. Een klein spektakel om voor thuis te blijven..

 

Dracunculus vulgaris : De Draketonglelie
Een bijna onaardse plant, is kort samengevat de Draketonglelie; 1.50 tot 2 meter hoog, zeer vroeg uitlopend met prachtig gespikkelde scheuten, grote gedeelde, wit gestippelde bladeren en als klap op de vuurpijl een reusachtige fluweelrode bloem als, inderdaad, de tong van een draak… De zwarte spadex verspreidt een weëige lucht waar vliegen en kevers op af komen voor de bevruchting. Deze bestuiving levert uiteindelijk een grote samengestelde vrucht op welke eind van de zomer getooid is met talrijke feloranje vruchtjes. In de winter gaat dit kleine monster in rust. Deze winterharde Dracunculus groeit het beste op een zonnige standplaats op droge grond. Op klei of veen is het zaak deze plant tegen een gevel te planten of op een zandig heuveltje zodat de knollen droog blijven in de winter (oorsprongsgebied eilanden zuid europa)

 

Eucomis bicolor (Ananasplant)
Eucomis wordt ook wel kuiflelie of ananasplant genoemd. Het is een plant uit Zuid Afrika met een opvallende bloeiwijze welke iets weg heeft van een kleine ananasvrucht aan de plant. Dit zomerbloeiende bolgewas draag aren met groene of groenwitte bloemen met opvallend paarsgerande kroonbladen. Deze worden bekroond door een kuif van bladachtige schutbladeren. Later worden de bloemen gevolgd door stervormige vruchten welke lang aan de plant blijven. Eucomis groeit ‘s zomers het beste in de volle zon op een vochthoudende bodem. ‘s Winters moet de grond voldoende op kunnen drogen, dus een goede doorlatendheid tijdens de winterrust is belangrijk. Op geschikte plaatsen zaait de plant zich regelmatig uit.

 

Eucomis pole-evansi (Reuze-ananasplant)
Deze reus kan op termijn tot 2 meter hoog worden en is in de nazomer getooid met zachtgroene, klokvormige bloemen met een roomwit hart. De bloemen verdringen zich in lange aren die bekroond zijn met een vrij forse toef schutbladeren. De lange groene bladeren vormen een wortelrozet. Iets minder vorstbestendig dan E. bicolor, maar met enige zorg ook in de volle grond te telen. In een grote kuip welke jaarlijks in een (donkere) berging verdwijnt kan natuurlijk ook. Een kanjer van een plant voor de exotische tuin, kan masnhoog worden.

Eucomis comosa Sparkling Burgundy

 

Eupatorium maculatum Atropurpureum (Noord Amerikaans Koninginnekruid)
Een zeer gewaardeerde, hoge vaste plant. De stengels van deze plant zijn volledig purperkleurig en het gezaagde, lancetvormige blad staatin sierlijke kransen van drie of vier. Eind zomer en begin herfst bloeit deze plant met rozepaarse bloemhoofdjes in grote, platte eindstandige schermen. IJzersterk polvormig en ook een prachtig plantskelet in de winter.

 

Fascicularia bicolor (Vorstebestendige Bromelia)

 

Filipendula rubra Venusta (Magnifica)
Deze tot 2 meter hoge, Noord Amerikaanse soort wordt gekweekt om zijn attractieve, diep ingesneden, varenachtige bladeren en opvallende, dichte bloeihoofden met kleine, perzikroze bloemen. De bloemen bloeien lange tijd en het blad blijft tot lang na de bloei aantrekkelijk. De planten gedijen uitstekend langs de waterkant en in vochtig grasland. De vorm Venusta heeft zeer grote schermen met donkerroze bloemen.

 

Iris confusa Martyn Rix (Palmwaaier iris)

Dit buitenbeentje binnen de Irissen vormt fraaie brede bladwaaiers bovenaan bamboeachtige stengels tot 80 cm hoog. Bovendien is deze soort groenblijvend. De bloemen zijn klein, maar mooi van vorm en kleur (lila). Liefst op een zonnige (tot halfschaduw), humusrijke, doorlatende bodem.

 

Iris Holden Clough

 

Nerine bowdenii (Kliplelie-Z-Afrika)

 

Poncirus trifoliata (Winterharde citroen)
Een buitenbeentje uit de Citrusfamilie. Dit is de enige (botanische) citrus welke voldoende winterhard is om in ons klimaat in de volle grond uit te planten. De Wageniningen Universiteit heeft enkele zeer oude exemplaren staan waarvan de oudste (zeker 25 jaar oud) een omvang heeft gekregen van 3 x 3 meter. In de meeste tuinen blijft deze plant 1 – 1,5 meter hoog. Zaailingen doen er toch wel een jaar of vier, vijf over voordat ze gaan bloeien. Maar die wachttijd is zeer de moeite waard, want als Poncirus eenmaal groot genoeg is om te kunnen bloeien, bloeit ze ook elk voorjaar met talloze grote, witte, heerlijk geurende citrus-bloemen. Over het algemeen is de vruchtzetting goed en volgen er in het najaar tientallen kleine ‘limoenen’ aan de plant welke van groen naar geel verkleuren. Deze vruchten ruiken heerlijk naar citroen/mandarijn, maar smaken erg wrang. In Engeland worden de vruchten gebruikt om marmelade van te maken. Ook werden de vruchten vroeger gebruikt om de gele sucade-blokjes van te maken. Het drieledige blad valt in het najaar na uitgebreide geelverkleuring. In de winter is de donkergroene takstructuur goed zichtbaar en de stevige, groene doorns welke de plant beschermen tegen belagers van buitenaf. Om die reden wordt Poncirus in Zuid Europa nog wel eens als haagplant toegepast. Een toepassing die in Nederland ook zou kunnen. Meer informatie over Poncirus in dit artikel.

Poncirus trifoliata Flying Dragon

Prunus dulcis Hardy Strain (winterharde amandel)

Elk jaar trekt de winterharde amandelboom midden in de assortimentstuin weer de volle aandacht tijdens de bloei in het vroege voorjaar en de vruchtontwikkeling in het najaar. De 'gewone' Zuideuropeese amandel is bij ons niet winterhard, maar door jarenlange selectie en kruisen is een vorm ontwikkeld welke ons klimaat goed aankan. De uitbudige bloei in maart/april duurt tussen 3 tot 5 weken, afhankelijk van de temperatuur. Op het hoogtepunt is de kroon volledig gevuld met bloemen. Als er niet te veel nachtvorsten zijn tijdens de bloei volgt later in het seizoen de vruchtvorming. In de groene vrucht zit het zaad. Als deze wordt opengebroken is de verse amandel te oogsten. Jaarlijks is er een klein aantal planten beschikbaar.

 

Rubus odoratus

 

 

Salvia burranitica (guarantica) Blue Enigma

Salvia guaranitica Blue Enigma komt voor in Brazilië, Paraguay, Uruguay en Argentinië. De plant sterft ‘s winters helemaal af en loopt het volgend voorjaar weer uit de wortelknollen uit. Dat verklaart waarom de plant redelijk veel vorst verdraagt (staat bij ons ac 10 jaar in de volle grond). Met een blader- of stro-dek in de winter is ze in een redelijk afwaterende bodem te kweken in de zon tot halfschaduw. Het zijn relatief hoge planten die laat in de zomer beginnen te bloeien en doorgaan tot de eerste vorst. De bloemkleur is zuiver azuurblauw en de plant groeit stevig rechtop. Het blad is aromatisch.

Salvia elegans Scarlet Pineapple

Silphium perfoliatum

 

Sisyrinchium striatum

 

Trycirtes hirta / formasana Dark Beauty e.a.