meer lezen? klik op onderstaand artikel

Met de term ‘bladplanten’ bedoel ik planten met relatief grote, vaak schotelvormige bladeren welke prachtig te combineren zijn met fijnbladige soorten op de voor- en achtergrond. Bij de meeste bladplanten is de vorm en structuur van de plant het belangrijkst en komt de (eventuele) bloeiwijze op de tweede plaats. Ofschoon de bloeiwijze van Ligularia’s vaak niets onderdoet aan de schoonheid van het blad! Ook onder ‘aronskelken’ zijn veel soorten te vinden welke getypeerd kunnen worden als bladplant, maar vanwege de veelheid aan soorten is dit een aparte categorie geworden.

Albizia jullibrissin Rosea (Perzische Zijdeboom, Slaapboom)
Dit is de enige winterharde boomsoort met dubbelgeveerde bladeren (een eigenschap welke we kennen van veel (sub)tropische bomen). De grote geveerde acacia-achtige bladeren verschijnen pas laat in het voorjaar. De vorm Rosea is de meest winterharde variëteit van de meest winterharde soort. Het is een snelgroeiende kleine boom welke vaak niet veel groter wordt dan 3 a 4 meter. Door de parasolachtige groeiwijze en de open bladstructuur is het een ideale boom om in kleinere tuinen toe te passen, langs terrassen of in parken. De bloeiwijze is bijzonder fraai; aan het eind van de zomer is een volwassen boom getooid met talloze roze-rode bloeipluimpjes, welke in bijzonder goede zomers gevolgd worden door platte peulen. Enkele andere goede vormen van de Albizia zijn Ombrella of Boubri. Zeer spectaculair is de nog zeldzame roodbladige vorm Summer Chocolate, de winterhardheid van deze vorm moet zich nog bewijzen.

 

Amorphophallus rivieri Konjac (Duivelstong)
Nog een bijzondere loot uit de aronskelkfamilie: een Amorphophallus uit Japan. Het kleine broertje van de grootste bloem ter wereld (Amorphophallus tutanum). Deze ongewone plant maakt een groot ingesneden blad met een 70 cm hoge, groen-zwartgevlekte bladsteel. Als de plant oud genoeg is produceerd hij een fascinerende bloeiwijze van ca. 15 cm, gelijkend een grote vaas van paars vinyl met een paarse spadix. Na de bloei rust de plant meestal een paar weken totdat in Juni het blad verschijnt. De moederplant maakt scheuten zodat op den duur een cluster ontstaat. Oude planten maken knollen met een doorsnede tot 30 cm en een gewicht tot 10 kg. Amorphophallus rivieri Konjac is een belangrijk gewas in Japan. Traditioneel worden er noodles van gemaakt, maar tegenwoordig wordt deze soort verbouwd ten behoeve van de farmaceutische industrie voor het winnen van een ongewone carbonhydrataat (mannose) voor het vervaardigen van gels.

 

Astilboides tabularis (Schotelblad)
Majestueuze bladplanten voor een groeiplaats in de schaduw of halfschaduw. Het grote cirkelvormige blad met een zachte kleur groen (onder optimale omstandigheden 60 tot 90 cm in doorsnede) wordt in het midden gedragen door een harige bladsteel. Deze soort draagt in de zomer hangende trossen met heerlijk geurende cremewitte bloemen. Het is een polvormende soort welke prima combineerd met fijnbladige bamboes, siergrassen, zeggen en andere bladplanten zoals Hosta en Ligularia.

 

Brunnera Jack Frost

 

Clerodendrum bungei (pindakaasplant)

Dit winterhard familielid van de uit de tropen bekende Clerodendrums wordt vanwege de bijzondere bladgeur ook wel Pindakaasplant genoemd. Mooie bladplant donkergroen-rood en zeer fraaie bloemen (karmijnrood). C. bungei wordt 100-150 cm hoog en vormt uitlopers. We hebben ook een boomvorm, Clerodendrum trichotomum Fargesii. Deze kleine, zeer exotische boom heeft een opvallende bloei (heerlijk geurend), gevolgd door uitzonderlijke stervormige vruchten in de nazomer. Het blad is licht behaard en groot. Deze Chinese boom wordt tussen 3 – 4 meter hoog en is in kleine tuinen toepasbaar in de zon tot halfschaduw op een doorlatende, humusrijke bodem. Bladverliezend.

 

Colocasia (Olifantsoor)

Colocasia of 'elephant ears' zijn spectaculaire bladplanten welke nog nauwelijks bekend zijn in Noord Europa. Colocasia wordt vaak verward met de veel minder koude bestendige Alocasia's. In de V.S. is al meer ervaring opgedaan met Colocasia waaruit een aantal bruikbare soorten en varieteiten zijn geselecteerd welke grote potentie hebben voor buitentoepassingen bij ons. Meer informatie over ervaringen in de V.S. is te vinden bij onze collega's van Plant Delight Nursery, Raleigh, USA. Bij de aanschaf van een Colocasia is het belangrijk er zeker van te zijn dat de planten niet uit weefselkweek (in-vitro) afkomstig zijn omdat deze planten door het gebrek aan een houtige knol de winter niet overleven. Ambachtelijk vermeerderde planten verdienen daarom de voorkeur.

 

Colocasia fontanesii Black Stem (syn. Burgundy Stem)

Dit lijkt de meest groeikrachtige en grootste soort te zijn voor ons klimaat. Deze plant haalt in een groeiseizoen makkelijk een hoogte van 160 - 200+ cm, waarbij de nieuwe bladeren steeds groter worden. Deze soort vormt makkelijk uitlopers. ‘s Winters in de volle grond mulchen of plant met rhizomen vorstvrij overwinteren. Groei komt altijd laat op gang in het voorjaar / begin zomer. Opvallende kenmerken bij deze vorm zijn de golvende blauwgroen berijpte bladeren en de constrasterende donkerrode bladsteel. Ook deze soort komt soms tot bloei, maar alleen na een warme zomer.

Dahlia imperalis

 

Darmera peltata (Schildblad)
Darmera is een vorstbestendige plant met paraplublad. Deze bladvorm is zeldzaam en is vooral terug te vinden bij niet winterharde planten als Lotus en Papyrus. Het blad van Darmera is in staat om veel regenwater op te vangen. Hij groeit dan ook het liefst op een vochthoudende grond. De plant heeft geschubde, kruipende wortelstokken die half boven de grond liggen en die doen denken aan een voorwereldlijk reptiel. De bloemstengel verschijnt vroeg in het voorjaar, voordat het blad uitloopt, en kan in goede grond een hoogte van 1 meter bereiken. De stengel is bovenaan bezet met helderroze bloemen..

 

Decaisnea fargesii (Augurkenstruik)
Het geveerde blad van de Augurkenstruik wordt bijna 1 meter lang en maakt een tropische indruk. Deze bijzondere heester komt uit Noord-Tibet. Deze kleine heester wordt circa 1,60 – 2,00 meter hoog en maakt meerdere grondscheuten. In mei-juni bloeit Decaisnea met kleine geelgroene bloemen, waaruit zich al snel langwerpige vruchten gaan ontwikkelen. Deze zijn aanvankelijk geelgroen, maar worden in de nazomer bijna 10 cm lang en blauwzwart van kleur. Nadat het goudgele herfstblad is gevallen blijven ze nog tot diep in de winter aan de plant hangen. Ook het wintersilhouet is zeer de moeite waard. De takken zijn van onder naar boven toe wit berijpt tot groen van kleur. Decaisnea verlangt een enigszins beschutte standplaats (vanwege de lange bladeren) en een voldoende vochthoudende humusrijke bodem. Zowel op (bewerkte) klei als op zand groeit de Augurkenstuik goed. Goed winterhard. Zon tot halfschaduw.

 

Fatsia japonica (Japanse aralia)
Een fantastische, groenblijvende, exotisch ogende bladplant voor een luwe, beschaduwde groeiplaats. Fatsia is vooral bekend als ouderwetse kamerplant, maar als tuinplant is de soort Fatsia japonica, uit Japan uiteraard, onovertroffen. De grote sierlijk gelobde bladeren vallen dakpansgewijs over elkaar en blijven optimaal op kleur (donkergroen met een lichtgroene bladnerf!) vol in de schaduw. Dus een groeiplaats aan de noordkant van uw huis, onder de kroon van een grote boom of in de ondergroei van een hoge bamboe komt Fatsia optimaal tot ontwikkeling. Onder gunstige omstandigheden kan Fatsia japonica uitgroeien tot een formaat van 1,5 tot 2 meter, maar meestal blijft het een compacte plant van een meter doorsnede. Dat Fatsia uit de ‘klimopfamilie’ (evenals Tetrapanax en Aralia) komt wordt verraden door haar bloeiwijze. De bloeiwijze bestaat uit een tros met witte ‘bolletjes’, bestaande uit vele kleine witte of cremekleurige zoete bloemen. Deze bloeiwijze lijkt veel op die van de struikklimop (Hedera helix Arorescens; de volwassen vorm van Hedera helix). Het moment van bloei is ook bijzonder, want Fatsia gaat pas bloeien als u net de kachtel in huis aangemaakt hebt met het eerste houtblok. Van Fatsia japonica hebben we soms enkele bijzondere cultuur-varieteiten op kweek, te weten:
Fatsia japonica Variegata (een vorm met grote, roomwitte vlekken in het blad) en Fatsia japonica Aureomarginata (een vorm met opvallen donkergroen – lichtgroen gemêleerd blad).

 

Fatshedera lizei

 

Ficus carica Brown Turkey (Winterharde vijg)
Net als bij appels en peren zijn er onder de vijgen tientallen selecties en cultivars. De meeste cultivars zijn ontwikkeld voor het warme zuiden van Europa. Gelukkig zijn er enkele soorten welke ook in ons landje met lange, koude, natte winters en vaak een kort groeiseizoen toch goed winterhard zijn en vrucht dragen. De selectie Brown Turkey is er zo een: zelfs in een koele natte zomer draagt zij minimaal een maal vruchten (zoals in 1998). In zeer warme zomers (2003) heeft deze Ficus zelfs drie vruchtproducties gekend (mei – augustus – oktober). In een gemiddelde zomer draagt deze Ficus twee maal vruchten. Optimale vruchtproductie krijg je bij toepassing als leistruik/boom tegen een warme gevel, maar ook vrij uitgeplant als struikvorm draagt ze goed. De snoeikunstenaars onder ons kunnen er een stamboompje van kweken. Los van de vruchten is het een zeer fraaie plant vanwege het prachtig ingesneden blad en ‘s winters als de knokige donkerbruine takken tevoorschijn komen. Het beste in de volle grond te kweken. Te telen als leiheester, solitaire struik of als klein boompje. Vruchten worden chocoladebruin, ovaal, middelgroot. Het vruchtvlees is dieprood, zoet en smakelijk. Geschikt voor vers drogen en verwerking. Als kuipplant wel vorstvrij overhouden omdat de wortels het anders te zwaar te verduren krijgen.

 

Gunnera manicata (Mammoetblad)

Mammoetblad of reuzenrabarber is geen familie van de rabarberplant. Het geslacht Gunnera telt een veertigtal soorten. Een klein aantal daarvan zijn redelijk tot goed winterhard in ons klimaat. De grootste van alle soorten Gunnera is de G. manicata. Deze plant kan onder zeer gunstige omstandigheden zo'n 3 tot 4 meter hoog worden met bladeren tot 2 meter in doorsnede. Een warme, luwe standplaats en de permanente beschikking over voldoende vocht en voeding zijn hiervoor van belang. Naast het reuzenblad zijn ook de roodbruine bloeikolven impostant. Ze kunnen bij deze soort 50 tot 100 cm groot worden. De echte Gunnera manicata is een zeldzame verschijning en daarom slechts beperkt verkrijgbaar.

 

Gunnera tinctoria (Mammoetblad)

De Gunnera tinctoria is in alle delen een stuk kleiner dan de G. manicata, maar nog steeds imposant en goed bruikbaar in de meeste tuinen. De plant groeit op tot ca. 1.5 tot 1.75 m met bladeren tot 1 meter in doorsnede. Zet een gunnera liefst op een licht beschaduwde plaats, beschermd tegen de felle middagzon, in vruchbare en vochtige grond, bijvoorbeeld aan de rand van een vijver. Aan het einde van het najaar mogen de resterende bladeren afgesneden worden. Voordat de vorst invaltt, moet de plant worden afgedekt met een flinke laag blad of gehakseld stro. Om dat op zijn plaats te houden is het het beste om rond de plant een korf van gaas te zetten. Let op dat G. tinctoria vaak onder de verkeerde naam G. manicata aangeboden wordt (zie bovenstaande omschrijving van de echte G. manicata).

 

Inula racemosa Sonnenspeer

Inula (

 

Kirengeshoma palmata (Japanse wasbloem)
De Japanse wasbloem is een ongeëvenaarde plant met prachtig esdoorachtg blad. Deze planten groeien prima op donkere plekken. Er zijn twee soorten bekend welke onderling slechts minimaal verschillen. De Koreaanse wasbloem is na een aantal jaar toch iets robuuster (80 cm) dan zijn Japanse soortgenoot (70 cm). De bloeiwijze bestaat uit hangende, zachtgele klokken in de periode augustus – september.

 

Ligularia dentata Desdemona en Othello
Ligularia’s zijn decoratieve planten voor elke wat vochtige grond in de zon of (half)schaduw. De ene heeft een geheel rode onderzijde van het blad. De andere variëteit heeft alleen scherp rood afgetekende bladnerven. Beide zeer fraai

 

Ligularia hesseii Gregynog Gold
Volgens ons de mooiste Ligularia. De soortnaam verwijst naar de beroemde Duitse schrijver Hermann Hesse welke deze cultuur vorm Gregynog Gold heeft gewonnen. Ik ben er nog niet achter of dit ook een figuur in zijn boeken is. Het is een forse tot zeer forse plant. Onder gunstige omstandigheden krijgt het blad het formaat van groot hoefblad, met dien verstande dat deze soort absoluut polvormig is. Deze plant vormt langgerekte, hoge bloeiwijzen welke gevuld zijn met talloze, grote, margrietachtige gele bloemen welke bijzonder in trek zijn bij vlinders en andere nectareters. Ideaal te gebruiken als vakbeplanting bij een grote vijver, tussen een groep heesters of als combinatieplant met bijvoorbeeld fijnbladige Fargesia’s in de nabijheid.

 

Ligularia veitchii
Een grootbladige soort met langerekte, hartvormige bladeren, randen getand. Vormt een forse pol met middenzomer een forse bloeiwijze, bezet met grote margrietachtige gele bloemen.

 

Ligularia stenocephala The Rocket
Een van de grotere Ligularia’s. Prachtig hartvormig blad met een getande buitenrand. Vormt stevige pollen en is prima geschikt voor groepsbeplanting. Maakt zeer lange bloeiaren, tot 175 cm, helder geel. De zaadpluimen in de winter zijn ook zeer de moeite waard om over te laten staan.

 

Ligularia prszewalskii
Zeer fraai ingesneden blad aan zwarte bladstelen. Smalle, langgerekte bloeiaren met heldergele bloemen. Bloeiwijzen blijven ‘s winters ook goed overstaan. Afkomstig uit China en perfect winterhard bij ons. Loofhoogte circa 50 cm, maar de ijle bloeiaren reiken tot 150 cm.

 

Ligularia palmatiloba

Een grootbladige Ligularia met stugge bladeren, rond van vorm en voorzien van diep ingesneden kartels rondom het blad. Grote heldergele bloemen op een stevige, lange steel.

 

Melianthus major
Een van de mooiste bladplanten op aarde; grijsblauw berijpt, samengesteld en gezaagd blad uit Zuid Afrika. Is vooral geschikt als kuipplant, maar in de tuin kan ook mits hij voldoende winterbescherming krijgt. In de tuin gedraagt Melianthus zich als bladverliezende heester en komt dan elk jaar op vanuit het wortelstelsel (hoogte ca. 100 – 150). Dit levert jaarlijks een mooie, compacte plant op die alleen niet of zelden tot bloei komt. In de kuip is de bloei zekerder. De langgerekte bloeiwijze doet iets denken aan Acanthus, maar dan in bordeauxrode tinten. In de kuip wordt Melianthus snel kaal aan de onderzijde van de plant. Regelmatig (na de bloei) terugsnoeien is dan het devies.

 

 

Musa basjoo

Een van de meest exotisch ogende bladplanten is natuurlijk de Japanse vezelbanaan. Omdat deze plant zo'n opvallende plaats inneemt in ons assoritment is er een aparte rubriek aan gewijd. Lees verder onder banaanachtigen

 

Paulownia tomentosa

De vrouw van koning Willem de derde, Anna Paulowna zal trots zijn geweest over de naam van deze boom uit China. De Paulownia tomentosa is in een aantal opzichten een bijzondere boom. Ten eerste is het de grootstbladige boomsoort voor ons klimaat en ten tweede is het de enige lila-blauw bloeiende boom voor onze tuinen. Twee bijzondere eigenschappen die maken dat de Paulownia tomentosa best meer toegepast kan worden dan nu het geval is. De Paulownia is verder hoog te waarderen als terrasboom omdat zij laat in blad komt (meestal pas in mei, als we eerst hebben kunnen genieten van de voorjaarszon die allengs sterker wordt) en, ondanks de grote bladeren, een lichte schaduw geeft. Dat maakt deze boom ook bij uitstek geschikt als schaduwgever voor het kweken van allerhande schaduw- en bosplanten onder de brede kroon. De boom bloeit vanaf 5 a 7 jarige leeftijd met bloemtrossen in het voorjaar op het kale hout. Vooral na een goede zomer zet de boom extra veel bloemknoppen aan voor de winter. Na de winter groeien deze uit tot forse trossen. Zelfs als de bloemen afvallen blijven ze nog enkele dagen heerlijk nageuren op de grond.
De Anna Paulownaboom heeft nog een tweede toepassing: door de jonge boom jaarlijks aan de grond af te zetten vormen zich slechts enkele nieuwe grondscheuten welke in een zomer enkele meters ( soms tot 3 a 4 meter hoog) recht omhoog schieten en rondom bezet zijn met enorme bladeren die doen denken aan jonge teakhout-bomen die we uit de tropen kennen. Op deze manier komt de Paulownia niet tot bloei, maar geeft wel een fantastisch architectonisch bladeffect in de tuin dat doet denken aan een groot formaat kamerlinde. Dit maakt toepassing in een kleine tuin ook goed mogelijk.
In de periode november – april hebben we deze prachtige boom in verschillende maten uit de volle grond leverbaar, met kluit. Tijdens de zomer zijn er ook altijd een klein aantal exemplaren uit de container leverbaar zodat ook in de zomer aangeplant kan worden.

 

Petasites japonicus Nishiki Bukhi (Japans bont Hoefblad)

Een grootbladige bladplant uit japan. Het is de Aziatische tegenhanger van het Groot Hoefblad. Deze varieteit heeft fraai geel-groen gevlekte bladeren en is volledig winterhard. De ideale standplaats is op een vochtige, voedingsrijke bodem in zon of halfschaduw. In de halfschaduw wordt deze plant het grootst (hoogte ca. 1.70 en bladdoorsnede 80cm +. Op de kwekerij staat deze Japanse Petasites onder een hoge bamboe (Ph. vivax Aureocaulis) welke te weinig bodemvocht overlaat voor het Japanse hoefblad. De plant blijft daardoor op deze plek vrij laag.

 

Polygonum, Persicaria (Fallopia)

De duizendknoopfamilie is een prachtige familie, met een breed spectrum aan bruikbare vormen en selecties. Ik noem er enkele welke volgens mij bruikbaar zijn in een ontwerp variërend van jungletuin tot ‘nette’borders. Voor het gemak houd ik hier de naam Polygonum aan. Volgens de huidige taxonomie zijn nieuwe namen voor Polygonum: Reinoutia, Fallopia, Persicaria etc. Voorlopig nog erg verwarrend, vandaar dit conservatisme. Vooral de hogere duizendknopen hebben iets bamboe-achtigs. De spectaculaire groei en de gelede stengels doen denken aan de groeiwijze van Phyllostachys-bamboe.

Polygonum sachalinense: de Russische duizendknoop van de Sachalinen-eilanden voor de kust van Rusland
De grootste aller winterharde duizendknopen. Als hij de ruimte krijgt wordt het een bakbeest van een plant; 3 tot 4 meter hoog met enorme lappen van bladeren. In de nazomer verschijnen er kleine witte bloempluimen tussen het loof. Vanwege het grote blad is een windluwe groeiplaats aan te bevelen. Het bladtype doet veel denken aan dat van Populus lasiocarpa, de Chinese balsempopulier (zie onder ‘heesters en bomen’). De uitbreiding van deze plant is in te tomen door haar binnen een ring van wortelbegrenzerfolie te planten. Regelmatig mest en tijdens aanhoudende droogte extra water houdt de bladontwikkeling optimaal. De spectaculaire hergroei in het voorjaar samen met de stevige stengels doen denken aan bamboe, ofschoon Polygonum daar niets mee te maken heeft in botanisch opzicht.

 

Polygonum japonica Spectablile (syn. Reynoutia cuspidatum Spectabile) : bonte japanse duizendknoop
Polygonum orientale (syun. P. japonica) is de bekende Japanse duizedknoop, welke vaak eenmaal aangeplant slechts met veel moeite uit een tuin te verwijderen is. Maar toegepast in grote gesloten kuipen of binnen een brede strook wortelbegrenzerfolie is het een zeer fraaie toevoeging aan een tuin. De bamboeachtige stengels komen in het voorjaar met hoge snelheid uit de grond, vaak donkerrood en later blauwgrijs/blauwgroen berijpt met talrijke fijne rode vlekjes. Het blad is ongeveer even lang als breed, spits toelopend. Op sommige plaatsen in de tuin blijft hij al jaren op een compacte pol groeien, terwijl op andere plaatsen deze plant al snel meerdere vierkante meters beslaat. Het lijkt erop dat een relatief droge standplaats op onze rivierklei de groei compact houdt. In onze regio wordt deze plant ook wel 'Betuwse bamboe' genoemd.

Een fraaie variant voor de tuin is de vorm ‘Spectabile’. Deze vorm heeft spectaculaire gekleurde stengels en bladeren. De kleur bij het uitlopen in het voorjaar is al opvallend: de stengels zijn dan vurig-oranje van kleur en de bladeren zijn bij het ontwikkelen geel-wit-groen-rood/oranje gevlekt. Deze varieteit blijft kleiner dan de soort en groeit ook een stuk rustiger. De winterhardheid is eveneens goed. In hete droge zomers (2003) kan het blad verbranden (vooral op de geel/wit gekleurde bladdelen). Het is daarom raadzaam deze soort een plaats te geven waar de hete middagzon niet komt. Zeer beperkt leverbaar.

 

Polygonum paniculatum
Deze duizendknoop blijft al een stuk lager dan voorgaande twee soorten. Het een hoogt van ca 1 meter en een breedte van ook een meter is het een plant welke goed past tussen heesters of hoge bamboes. Deze soort blijft redelijk op zijn plek, groeit in dichte clusters en maakt af en toe een korte uitloper naar een plek waar een volgend cluster komt. De bladeren zijn langgerekt en lopen scherp puntig toe. In de nazomer verschijnen de witte bloeiwijzen in pluimpjes boven de plant.

 

Polygonum orientale : Oriëntaalse duizendknoop
Volgens mij de mooiste hoge duizendknoop in de tuin. Ofschoon het een forse jongen wordt (1,5 tot 2,5 meter) op gunstige locaties is het een plant die nooit in de weg staat omdat de opgaande stengel alleen bovenin zijtakken en bloemen draagt. Dit is een eenjarige plant, welke zich elk jaar weer terugzaait in de omgeving waar hij stond. In je beleving lijkt het daardoor een vaste plant te zijn, vooral ook omdat de afgestorven stengels de hele winter over blijven staan. De stengels zijn op zich al fraai van kleur en opbouw en vanwege het gezwollen karakter tussen de knopen doen de halmen sterk denken aan de boeddha-belly-bamboe. Meestal verkrijgbaar vanaf juni.

 

 

Polygonum weirychii
Een relatief onbekend lid van de duizendknopen. Een stevige polvormende plant met opvallend zachte bladeren welke een lichte voorkeur voor halfschaduw heeft (in de zon blijft hij iets kleiner en is het blad wat lichter van kleur).

 

Persicaria microcephala Red Dragon: Chinese Rode Draak duizendknoop
De Chinese Rode Draak is een geweldige aanwinst van de laatste jaren binnen de duizendknoopgroep. Deze polvomende plant is bijzonder bruikbaar als ‘weefplant’ tussen andere, hogere planten, vooral ook vanwege de scherp kleurcontrasten. Het blad is spits toelopend en heeft een zeer mooie kleurstelling met verschillende tinten donkerrood, roodbruin, vuurrood en donkergroen. De stengeldelen zijn karmijnrood van kleur. De bloeiwijze, in de nazomer, bestaat uit fine wolkjes witte bloemen. Niet spectaculair, maar wel een mooie aanvulling op de achtergrond van het roodgemêleerde blad. Doordat deze plant de bodem snel bedekt onderdrukt hij onkruidgroei. Red Dragon levert mooie combinaties op met bijv. geelbladige planten (zoals siergras Hakenochloa macra Aureola) en geelstammige bamboes. Onovertroffen is ook de combinatie met Tiarella filiformis.

 

Rheum palmatum Tanguticum (Russische rabarber)
Sierrabarber uit Rusland met schitterend ingesneden blad. Rheum groeit het beste in de volle zon of halfschaduw met voldoende vocht en voedsel (regelmatig mesten dus, net als de rabarber in de moestuin). Rheum palmatum kan een doorsnede van 1 – 1,50 meter krijgen en als ze gaat bloeien komt daar nog eens een langgerekte bloeiwijze van 1,50 tot 2.00 meter uit met koraalrode bloemen! Absoluut zeer fraai als solitair, of in grote groepen.

 

Rheum palmatum Atrosanguineum (Russische rabarber)
Wat mij betreft een topstuk onder de bladplanten. Deze Rheum heeft vuurrode bladeren welke gedurende het groeiseizoen doorkleuren naar donkerrood en tenslotte donkergroen worden. Het aanmaken van nieuwe (rode) bladeren gaat gedurende een voldoende vochtige zomer steeds door. De bloeiwijze van deze soort is bezet met talloze roomwitte bloemen welke in kleine pluimtjes aan de lange bloemstengel hangen. Beperkt voorradig.

 

 

Rheum palmatum Red Herald (Rode Russische Rabarber)

Deze Rheum is vergelijkbaar met R. p. Atrosanguineum voor wat betreft bladkleur, grootte en groeiwijze. Het belangrijke verschil zit in de bloeikleur: Deze varieteit draagt rode bloemen op een langgerekte bloeisteel. Beperkt voorradig.Een fantastische bladplant van formaat is deze Russische rabarber: zeer groot blad met prachtige insnijdingen. Volledig winterhard. Met als summum elke paar jaar een metershoge bloeiwijze met koraalrode bloemen. Toepasbaar als solitair, in grote groepen of in een gemengde beplanting met grassen en andere bladplanten. Heeft de voorkeur voor een rijke, vochthoudende grond. Beperkt leverbaar in grote potmaten.

 

Rheum officinalis (Abdijrabarber)
Deze bijzondere botanische rabarbersoort was in de middeleeuwen in abdijtuinen te vinden als artsenijplant. Via een omweg is hij uit een kasteeltuin in Noord Frankrijk op onze kwekerij beland. Een fantastische bladplant, met grote smaragdgroene bladeren. De bladeren zijn minder diep ingesneden in vergelijking met Rheum palmatum. De jonge bladeren zijn in het voorjaar bronskleuring. Het is de eerste grote bladplant welke in het voorjaar opkomt. Een prachtige blikvanger waar veel ruimte is of als solitair onder het gefilterde licht van een Hemelboom of Paulownia. De bloeiwijze is fors, 2,5- 3m en roomwit . Groeit op stevige pollen en vormt langzaam grote clusters. Uitstekend winterhard. Ook erg mooi in een exotisch ogende tuin al past ze even goed in een natuurlijke tuin. Deze plant staat bij ons in de volle zon op een humusrijke vochthoudende bodem. Beperkt leverbaar in grote potmaten.

 

 

Telekia speciosa (Koeienoog)
Een Europeaan met perfecte tuineigenschappen; zeer stevige plant met grote, gekartelde bladeren, getooid met zeer grote margrietachtige gele bloemen, met een aanvankelijk geel maar later bruinzwart hart (het ‘koeienoog’). De bloemen staan samengesteld in schermen. Zeer sterk. Zelfs midden in de winter nog heel goed herkenbaar aan de overblijvende zaadschermen met de karakteristieke zaadschijfjes. Groeit overal, zon of schaduw. Heeft in de verte iets van Ligularia. Ik plant hem dan ook vaak in combinatie met bladplanten uit de Ligularia-familie. Ook een van de favorieten van de geleedpotige bezoekers aan onze tuin.

 

Tetrapanax paperyfera (Rijstpapierplant)
Een van mijn persoonlijke favorieten onder de bladplanten. Architectural Plants worden dergelijke schoonheden genoemd. Deze fraaie bladplant wordt in Taiwan geteeld voor de productie van rijstpapier. Hier is het een opvallende zeldzaamheid voor kuip en beschut in de tuin. Vriest bovengronds terug en maakt nieuwe uitlopers einde mei/begin juni. 100-150 cm hoog, blad 30 – 40 cm in doorsnede, blauwgrijs berijpt. In de jaren ’50 nog veel gebruikt als kamerplant, lang voordat de CV zijn intrede deed. Tegenwoordig een zeldzaamheid geworden en de laatste jaren weer wat meer onder de aandacht als ‘architectuurplant’ vanwege zijn zeer fraai gevormde bladeren welke een ronde vorm hebben en blauwgrijs van kleur zijn. Deze plant is afkomstig uit China, Japan, Taiwan. In de volle grond heeft ze winterbescherming nodig en gedraagt zich dan als bladverliezende plant. Elk voorjaar komt Tetrapanax weer terug uit de wortels met meerdere scheuten welke in een seizoen toch tot een meter of meer opgroeien. Als kuipplant maakt Tetrapanax langzaam een of meerdere stammen en kan dan enkele meters hoog worden. De schoonheid gaat er dan snel vanaf omdat het loof zich concentreert bovenin de plant. In de kuip komt zij in de wintert tot bloei welke niet bijzonder is. In de tuin verlangt Tetrapanax volle zon en een voedingsrijke groeiplek welke ‘s winters niet te nat blijft. Uit de kern van de stengels werd (wordt?) in China en Taiwan rijstpapier gemaakt.

 

Tetrapanax paperyfera Rex / Steroidal Giant

Giant Rice paper plant. Er is de laatste jaren een variëteit van Tetrapanax in omloop met veel grotere bladeren onder de naam ‘Steroidal Giant’ of T. Rex. Dit is een duidelijk sterkere soort in vergelijking met de botanische vorm. We kweken (in kleine aantallen) zowel de vorm Rex als Steroidal Giant. Naast de Reuze Voodoolelie (Typhonium) is dit de grootste ontdekking van de laatste jaren in de architectonische bladplanten voor ons klimaat. Een plant met  grootse schoonheid en zeggingskracht. Grote gelobde bladeren op een stevige stam. Los en open, jungle-achtig. Deze vorm zou afkomstig zijn van de hooglandbossen tussen China en Tibet. Volle zon tot (half)schaduw. Bladeren zeer groot, eerst grijsbruin berijpt, later zeegroen. De oude planten in onze showtuin hebben na de koude winter van 2009 geen schade opgelopen (tot minus . In Zuid Nederland en Duitsland was de periode met strenge tot zeer strenge vorst echter wel teveel voor deze plant en zal zij zicht vanuit het wortelstelsel moeten herstellen.

 

Trachystemon orientalis

Dit is een van de beste nieuwkomers binnen de bladplanten. Deze slakbestendige, bodembedekkende bladplant komt uin een klein plantengeslacht uit de familie der Ruwbladigen. Trachystemon is niet kieskeurig wat betreft groeiplaats en groeit ook goed in de schaduw van bomen zolang het maar niet kurkdroog is. De grote, ruw aanvoelende bladeren zijn al snel het onkruid de baas. Maar voor het groeiseizoen echt begint verschijnen de prachtige vertakte, veelbloemige pluimen met hemelsblauwe bloemen in een purperen schutblad! Dit mag u niet missen. Qua bladvorm en bloeikleur is het een schitterende plant om in de boomspiegel van de grootbladige, blauwbloeiende Anna Paulownaboom te zetten (Paulownia tomentosa).

 

 

Typhonium nubicum (syn. Indian Giant - Giant Voodoolilly)

Hoewel eigenlijk behorend tot de Aronskelken wil ik deze soort ook noemen onder de bladplanten. Deze ReuzeVoodoolelie is sinds 1995 in onze collectie, maar altijd werd gedacht dat het een niet winterharde soort was. Totdat er een redelijke voorraad was en een bed vergeten wat te rooien voor de winter. Toen na 12 graden vorst en een veel regen bleek dat deze Typhonium na de winter weer vrolijk op kwam en nog groter werd dan voorgaande jaren was onze interesse gewekt. Intussen is het een van de grootste ontdekkingen op het gebied van winterharde exotische bladplanten. De zware wortelknollen produceren elke zomer na de bloei een aantal fantastisch grote, gelobde bladeren met een doorsnede van 60 - 90 cm op een blauwgroene bladsteel met weinig zwarte vlekken. Een must voor de liefhebber van bladstructuren!

We zijn trots deze nieuwe bladplant te kunnen introduceren welke onder de noemer 'architectural plants' past. Per toeval hebben we deze soort verkregen met een import onder de naam 'Typhonium giganteum', waarmee vaak Arisaema fargesii bedoeld wordt. Dit bleek echter een geheel andere, onbekende plant te zijn. Volgens onze informatie is deze soort afkomstig uit de koele berggebieden in de Himalaya. Deze soort blijkt in ieder geval prima winterhard sinds 1998 op een niet te natte standplaats in de winter. De Reuzevoodoolelie maakt na de bizarre bloeiwijze reusachtige bladeren op een blauwgroen met zwart gevlekte bladsteel,. met het formaat van een terrastafeltje.. Het is een van de meest spectaculaire bladplanten op de kwekerij. Deze plant maakt enorme knollen welke een omvang van circa 20 cm bereiken na drie jaar en een gewicht van 3 - 5 kilo!! Deze soort is nog vrij schaars en daarom slechts in kleine aantallen verkrijgbaar. Planten op een zonnige tot gedeeltelijke schaduw plek. Na succesvolle bestuiving ontwikkeld zich een grote, paarszwarte samengestelde vrucht welke in het late najaar, na uitrijping, uiteenvalt in tientallen zwarte vruchtjes. In onze proeftuin ontwikkelen zich spontaan nieuwe plantjes uit dit zaad. De zaailingen werken zich de grond in en vormen daar nieuwe knollen. Op natte klei treedt soms rotting op in de winter. Op droge, zandige grond, komen de knollen buiten al negen jaar goed de winter door en vormen zich langzaam grotere clusters. Prachtig als tussenbeplanting bij bamboes en bananen of als solitair voor een schitterend bladeffect.

 

 

Zantedeschia aethiopica Crowborough, Green Goddes, Colombe de la Paix (White Calla)